......อา 55555 อ่า 555555 จนได้ซิน่ะ ฟิกยูริวันวาเลนไทน์ เรท18+
กลับการแต่งเรทครั้งแรกค่ะ.....รีแร็กๆก่อนไฟนอลกันหน่อย
/Me.....เผ่นไปอ่านสือแล้ว....
เริ่มเลยล่ะกัน
-ชอกโกแลตเคลือบน้ำตาล
ใกล้วันแห่งควารักเข้าไปทุกทีแล้ว สาวน้อยที่มีความรักทั้งหลายก็คงไม่พ้นที่จะสาระวนอยู่กับการทำชอคโกแลตเพื่อมอบให้คนที่แอบชอบ
และสารภาพรัก เหอะๆ โรงเรียนมัธยมปลายในช่วงเวลานี้คงไม่มีคาบไหนน่าเรียนไปมากกว่าวิชา คหกรรม คาบ ทำชอกโกแลตอีกแล้ว
แน่นอนคาบนี้ผู้ที่ชอบโดดหรือแม้แต่พวกลึกลับที่ไม่ค่อยเข้าเรียนก็ยังปรากฎหน้ามากันจนครบ
"แหม วันนี้ทุกคนมากันครบดีจังเลยน๊า...!!"
อ.กุ้งผู้รับผิดชอบรายวิชานี้พูดด้วยท่าทางร่าเริง
"เอาล่ะค่ะ เราจะทำเป็นกลุ่มกันน่ะจ๊ะ เตรียมอุปกรณ์แล้วก็เริ่มทำได้เลยตามที่อธิบายไปเมื่อคาบที่แล้ว"
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วอ.สาวได้ถูกรบเร้าอย่างหนักเรื่องการสอนทำชอกโกแลต เธอเลยต้องสอนทษฏีกันก่อนแล้ว
จึงมาปฏิบัติก่อนวันวาเลนไทน์
"ค่ะ......"
ทุกคนขานรับก่อนจะจัดการไปรวมกลุ่มทำชอกโกแลต
ผ่านไป 2 ชั่วโมง
"ว้าว ของกลุ่ม เอฟน่ากินจัง เธอนี่เก่งน่ะเอฟ แม่บ้านแม่เรือนจังเลย"
เสียงฮือฮาดังมาจากกลุ่มของสาวสวยประจำห้อง เอฟ ดาวเด่นของห้องผู้เพรียบพร้อม
ไปซะทุกอย่างยืนยิ้มอย่างเชิดๆ
"แน่นอน ไม่มีอะไรที่สาวสวยแบบฉันทำไม่ได้เหรอก"
ท่าทางที่ราวกับคุณหนูถูกแสดงออกมาจากร่างบางในชุดนักเรียนม.ปลาย รอยยิ้มสวยๆทำให้หลายคนแอบหมั่นไส้
ไม่ได้ถึงจะอย่างนั้น เอฟก็เป็นสาวสวยที่เก่งไปซะทุกด้านจริงๆ
"หว๋ายยย ..... ดำปี๋!! อะไรนี่ แน่ใจน่ะว่าชอคโกแลตอ่ะ"
เสียงที่ฮือฮาซึ่งดังไม่แพ้กันมาจากทางกลุ่มของ น้ำตาล
"แหม ก็ฉันทำอาหารไม่เป็นนี่"
สาวน้อยที่หน้าตาดูธรรมดา แว่นกรอบสีดำที่ดูหนาเตอะปกปิดดวงตาที่ดูซื่อๆทำให้เพื่อนในห้องตั้งฉายาว่า
" เชยซัง"ถ้าเอฟเป็นดาว เธอคนนี้ก็คงเป็นดินซิน่ะ.....ไม่ว่าจะอะไร น้ำตาลก็ทำได้แค่พอผ่าน ทุกอย่างแค่พอทำได้
เอฟปรายสายตาไปมองและอมยิ้มแบบเยาะๆก่อนที่เดินเข้าไปใกล้กลุ่มน้ำตาล
"คุณน้ำตาลจ๊า รู้ว่าทำไม่เป็นทำไมไม่ไปอยู่กลุ่มเดวกันล่ะค่ะ...เนี่ยสงสารเพื่อนๆคนอื่น เค้าน๊า ดูซิ.
...กลายเป็นชอกโกแลตหน้าไหม้ไปแล้ว"
น้ำเสียงแหย่ๆกับปลายนิ้วที่จิ้มลงบนชอกโกแลตหน้าไหม้ทำให้ สาวเชยฝืนยิ้มตอบกลับไปอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว
"ก็ฉันไม่เก่งอย่างเธอนี่...."
น้ำตาลยิ้มอย่างใสซื่อ โดยไม่รู้เลยว่ากำลังโดนเยาะเย้ยอยู่ เฮ้อ.....
เพื่อนๆในห้องแทบอยากจะหัวเราะกับความซื่อของน้ำตาล เพราะความที่ไม่ค่อยคิดอะไรกับความซื่อๆอันเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัวทำให้หลายๆคนนึกแกล้งไปไม่ลงและเป็นเพื่อนด้วยมีแต่เอฟที่ชอบไปหาเรื่องแกล้งและว่าเยาะเย้ยน้ำตาลไปซะทุกงาน
"น่าสงสารจังเลย แหมงั้นวันนี้ฉันสอนให้เอาไหมจ๊ะ...หือ?"
เอฟยังคงเยาะเย้ยน้ำตาลต่อ แต่นิ้วเรียวยาวของสาวสวยซิกลับเชยคางของน้ำตาลให้เงยหน้ามองดูเธอ
"ม..ไม่เป็นไรเหรอก ฉันไม่อยากรบกวนเธอ..."
น้ำตาลส่ายหน้าปฎิเสธเล้กน้อย และเบนหน้าหนีแววตาคู่สวยที่มีแต่ความเย้ยยั่นกับรอยยิ้มสุดยียวน
"อะ..อะ.. นี่เธอจะปฏิเสธความหวังดีของฉันเหรอ...แหมๆ หายากน่ะจ๊ะที่จะได้เรียนรู้ความสามารถของคนสวยอย่างฉันน่ะ"
เอฟยังคงพูดเย้ยและเริ่มจะหาทางแกล้งน้ำตาลขึ้นมาอีกแล้ว เพื่อนๆในห้องรู้ดีว่า เอฟต้องวางแผนแกล้งอะไรน้ำตาลอีกแน่ๆ
น้ำตาลหันมองเพื่อนคนอื่นๆในห้อง ซ้าย-ขวา ไม่มีใครคิดจะช่วยเธอเล้ยย...มีแต่คนแอบหัวเราะคิกคักที่เห็นเธอถูกแกล้ง
"ก..ก็ได้ค่ะ..."
สาวแว่นยอมอย่างอ่อนใจ....ครั้งนี้เอฟจะหาเรื่องแกล้งอะไรอีกล่ะ
"งั้นเย็นนี้มาทำชอกโกแลตที่ห้องคหกรรมกัน2คนเท่านั้นนะ....ฉันจะสั่งให้นายคมไปซื้อส่วนผสมมาให้"
เอฟยิ้มอย่างเจ้าเห่ล์ราวกับคนที่กำลังวางแผนการชั่วร้ายอยู่
เมื่อคาบเรียนวิชาสุดท้ายของเย็นนี้เสร็จสิ้น เอฟก็ลากน้ำตาลไปหาอ.กุ้งเพื่อขออนุญาติใช้ห้องคหกรรม
"จะสอนน้ำตาลทำชอคโกแลตเหรอจ๊ะ...แหมเป็นเพื่อนที่น่ารักเลยนะเราน่ะ"
อ.กุ้งยิ้มอย่างเอ็นดูเด็กทั้ง2
"ขอบคุณนะคะอ.คนสวยค๊า..."
เอฟหยอดคำชมก่อนที่จะลากน้ำตาลไปห้องคหกรรมด่วน
....ที่ห้องคหกรรม นายคมคนขับรถของเอฟได้ไปซื้อส่วนผสมในการทำชอคโกแลตมาให้แล้ว
ห้องคหกรรมที่ว่างโล่งมีเพียงเด็กสาวม.ปลาย2คนกับอุปกรณ์ทำชอคโกแลต
เมื่อน้ำตาลใส่ผ้ากันเปื้อนเรียบร้อยแล้ว เอฟก็ที่เตรียมอุปกรณ์เสร็จก็เดินมาใกล้ๆน้ำตาลและดึงมือขาวๆของสาวแว่นไปที่โต๊ะ
"เอาล่ะอย่างแรกต้องหั่นชอคโกแลตลงในถ้วยก่อน"
เอฟอ้อมไปยืนด้านหลังของน้ำตาล เพราะเธอตัวสูงกว่าอีกฝ่ายอยู่นิดนึง มือเรียวยาวเอื้อมไปจับมือของน้ำตาลที่ถือมีดอยู่
เอฟสอนแบบถึงตัวจนน้ำตาลตกใจ
"ฉ..ฉัน หั่นเองได้...เอ่อ..."
น้ำตาลจะดึงมือเอฟออกแต่กลับถูกเอฟใช้มือซ้ายที่ว่างเอื้อมโอบน้ำตาลจากด้านหลังมาจับมือซ้ายของน้ำตาลวางทาบลง
กับเขียงพลาสติก
"ไม่ได้...เมื่อฉันสอนก็ต้องสอนแบบละเอียดซิจ๊ะ"
เอฟกระซิบอย่างแผ่วเบาที่หูของน้ำตาลก่อนที่กัดเม้มเบาๆ
"ว๊าย...!"
น้ำตาลสะดุ้งสุดตัว เธอไม่คิดว่าเอฟจะเล่นอะไรแบบนี้...ที่ผ่านมามีแต่แกล้งให้น้ำตาลต้องเปรอะเปื้อนและอับอายเสมอ
"อย่าดิ้นซิเดี๋ยว มีดก็หั่นมือแทนชอกโกแลตเหรอก"
เอฟยังกระซิบเบาๆอยู่ที่ข้างหูของอีกฝ่ายที่มือเริ่มสั่น
เอฟค่อยๆจับมือขาวเนียนหั่นกดชอคโกแลตไปเรื่อยๆจนหมดแท่ง สาวสวยจงใจเบียดหน้าอกคัฟCกับแผ่นหลังอัน
บอบบางของน้ำตาล
"เอ่อ....เอฟคือ...คือ.."
น้ำตาลรู้สึกร้อนชาที่ใบหน้า..และรู้สึกเขินถึงแม้จะเป็นผู้หญิงเหมือนกันก็เถอะนะ...
"อะไรเหรอจ๊ะ..?"
เอฟทำเสียงเหมือนไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ก่อนจะยื่นหน้าไปใกล้ๆน้ำตาลจนแก้มใสๆของเธอเบียดแนบกับแก้มของอีกฝ่าย
มือของเอฟจับมือของน้ำตาลให้กอบชอกโกแลตที่หั่นเสร็จแล้วลงในถ้วย
...น้ำตาลเริ่มหน้าแดงขึ้นทีล่ะนิด.... ปกติเธอไม่เคยรู้สึกเขินแบบนี้มาก่อนทั้งที่ ตลอดเวลาก็ถูกเอฟแกล้งประจำ
(วันนี้เธอตั้งใจจะทำอะไรกันแน่....ปกติคงจะแกล้งชั้นจนชุดเลอะไปแล้ว)
น้ำตาลพูดในใจก่อนที่หวนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อปลายอาทิตย์ก่อนที่เอฟลากเธอไปที่ห้องน้ำตอนเลิกเรียนและใช้สายยางฉีดจนสาวแว่นตัวเปียกเสื้อบางๆแนบเนื้อเห็นบราเซียรายลูกไม้จนเธอเดินกลับบ้านไม่ได้....เธอยังจำภาพที่เอฟหัวเราะอย่างสนุกได้ เพื่อตากตัวให้แห้งน้ำตาลถึงกับต้องยอมกลับบ้านมืดๆแถมยังโดนไข้หวัดเล่นงานจนมาเรียนไม่ได้......และเอฟก็ทำทีเปนเพื่อนที่แสนดีไปเยี่ยมถึงบ้านและยังถือวิสาสะเช็ดตัวแบบถึงเนื้อถึงตัวสุดๆให้น้ำตาลอีก
"ใส่เนย...เติมครีมเพิ่มตามสูตรที่อ.กุ้งสอนแล้ว...ยกไปตั้งไฟ15นาที........คิดอะไรอยู่จ๊ะ..!!"
เอฟยกชอกโกแลตที่ถูกเทลงหม้อและเกี่ยวแขนน้ำตาลตาลที่เหม่อคิดถึงเรื่องถูกแกล้งให้ได้สติกลับมา
"ป..เปล่า....อะ..เติมเนยกับครีมได้แล้วเหรอ"
น้ำตาลรีบแก้และทำทีให้ปกติที่สุด....ตอนนี้น้ำตาลโล่งใจนิดๆที่เอฟเดินไปยืนมองดูเธอจากด้านหน้า
เมื่อตักเนตใส่จนครบสูตร....น้ำตาลก็บีบครีมลงไปในหม้อ....
เพราะบีบแรงไปครีมกระเด็นเปื้อนใบหน้าของน้ำตาล
"ดูซิเลอะหมดเลย....."
เอฟไม่รอช้าเดินเข้าไปใกล้น้ำตาลก่อนจะโน้มใบหน้าไปเลียครีมสีขาวที่ติดอยู่บนแก้มซ้ายของน้ำตาล
".........!!!!"
น้ำตาลสะดุ้งอีกครั้งก่อนจะถอยหลังหนีเอฟเป็นอัตโนมัติ
"หวานดี...."
เอฟยิ้มอย่างพอใจที่เห็นท่าทีตื่นกลัวนิดๆของอีกฝ่าย
น้ำตาลรีบยกหม้อเดินผ่านเอฟไปยังเตาไฟ.....เมื่อหม้อสีเงินมีหูจับถูกวางไว้บนเตาไม่นาน
ไฟสีน้ำเงินเข้มก็พวยพุ่งออกจากแก๊สด้วยการเปิดสวิตจากมือของสาวแว่น
น้ำตาลค่อยๆคนชอกโกแลตไปด้วยท่าทีที่หวาดหวั่นว่าเอฟจะเดินเข้ามาใกล้เธออีกไหม...
"เธอจะทำชอกโกแลตให้ใครเหรอน้ำตาล...วันพรุ่งนี้"
เอฟกอดอกยืนมองดูเพื่อนร่วมห้องที่ก้มหน้าก้มตามองดูชอกโกแลตในหม้อ
"ไม่มีเหรอก...."
น้ำตาลตอบไปแบบเรียบง่าย
"แล้วชอบชอคโกแลตแบบไหนล่ะ"
เอฟยังชวนคุยต่อ
"แบบไม่หวานมาก...อืม..ชอบที่ผสมเหล้านิดนึงด้วยล่ะ"
น้ำตาลทำท่าคิดถึงชอกโกแลตที่เธอชอบและระบายยิ้มออกมา....ถึงจะเป็นรอยยิ้มที่ดูไม่โดดเด่นน่ามอง
แต่ก็ทำให้เอฟยืนมองแล้วอมยิ้มและเลียริมฝีปากบาง
"แล้วเอฟล่ะ...."
น้ำตาลถามเอฟไปโดยที่ไม่ได้มองหน้าคู่สนทนา
"ชอคโกแลตเคลือบน้ำตาลมั้ง"
คำตอบเล่นเอาคนฟังสะดุ้งนิดๆ....น้ำตาลพยามคิดว่าเอฟคงพูดแหย่เล่น
"แหมคงจะหวานน่าดูเลย"
ถึงจะพูดแบบนั้นแต่หญิงสาวก็ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเอฟ
"ไม่รู้ซิ...เพราะฉันยังไม่เคยกินเลย...แต่วันนี้ไม่แน่น๊า...."
เอฟหัวเราะเบาๆเธอจ้องมองไปทางน้ำตาลที่มือเริ่มสั่นนิดๆ
15นาทีของการคนชอกโกแลตผ่านไป..น้ำตาลปิดไฟที่เตาและยกชอกโกแลตที่ร้อนไปยังโต๊ะที่มีเอฟยืนรออยู่
"เอาวางไว้รอซักครู่ในชอกโกแลตเริ่มเย็นลงค่อยเทใส่พิมพ์..ต้องไปเอาพิมพ์ก่อน"
เอฟลากน้ำตาลเดินไปยังตู้ท้ายห้องที่มีพิมพ์เก็บอยู่บนชั้นบนสุด
"สูงขนาดนี้เลยเหรอ...."
น้ำตาลเอื้อมหยิบพิมพ์ไม่ถึงแน้ๆ สาวแว่นมองหาเก้าอี้แถวนั้น
เอฟยืนมองดูพิมพ์ที่คิดว่าจะเหมาะกับชอคโกแลต......ในขณะที่น้ำตาลค่อยๆปีนเก้าอี้ขึ้น
"อันซ้ายอันนั้นล่ะ...."
สาวสวยส่งเสียงบอก....เมื่อเจอพิมพ์ที่ถูกใจ
น้ำตาลเอื้อมมือไปหยิบแต่ว่าดึงไม่ออก เธอออกแรงดึงจนพิมพ์หลุดออกมาจากชั้น ด้วยความแรงทำให้เธอเสียหลักและหล่นลงจากเก้าอี้
"ว้ายยยยย...........!!!"
โครม.....!!!
น่าแปลกที่น้ำตาลจะรู้สึกเจ็บน้อยกว่าที่ควรจะเจ็บเมื่อหล่นลงจากที่สูง หากแต่เธอรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่นุ่มๆตรงมือซ้ายของตัวเอง
น้ำตาลลืมตามองและไล่ระดับสายตาไปตามแขนของตัวจนถึงมือซ้าย......กำหน้าอกคัฟCเอาไว้เต็มๆ
แถมตัวเธอยังนอนทับร่างของสาวสวยไว้อีกจนใบหน้าสวยๆอยู่ใกล้ขนาดปลายจมูกชนกัน
"ข...ข....ข..อ...โ.ทษ.."
น้ำตาลพูดแทบจะไม่เป็นคำเมื่อรู้ว่าเอฟมาเป็นเบาะรองร่างตัวเองเอาไว้
"เธอ..... เอฟใช้จังหวะที่น้ำตาลไม่ได้ตั้งตัวโน้นต้นคอของอีกฝ่ายลงมา...และบดริมฝีปากลงกับริมฝีปากสีชมพูอ่อนๆของน้ำตาล
นัยน์ตาสีดำสนิทเบิกโตด้วยความตกใจ...แต่ไม่นานก็ปรือลงด้วยรสสัมผัสที่ชวนเคลิบเคลิ้มจากสาวสวยตรงหน้า....
เอฟละเลงลิ้นจนแทรกลงไปในปากของสาวแว่นได้...น้ำตาลที่ยังพอมีสติอยู่พยายามรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีเพื่อผละออกจากเอฟ
เมื่อลุกขึ้นได้สาวแว่นก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งด้วยอาการหอบมือขวาถือพิมพ์เดินตรงที่ไปโต๊ะ
....อาจเป็นเพราะความรีบร้อนขาข้างซ้ายดันไปสะดุ้ดกับขาโต๊ะจนได้ ส่งผลให้โต๊ะสั่นและชอกโกแลตเจ้ากรรมที่เริ่มเย็นลงก็เลื่อนหล่นตกลงมาให้น้ำตาลที่กำลังนั่งตะครุบกบ
....โพล๊ะ......!!!
ชอกโกแลตในหม้อตกลงมาใส่น้ำตาลจนชอกโกแลตเหนี่ยวๆเปรอะเปื้อนไปทั่วเสื้อนักเรียนสีขาว
น้ำตาลหมดแรงที่จะลุกขึ้น....เธอปล่อยถาดจากมือขวา
"ว๊า น่าเสียดายจัง...!!! แต่แบบนี้ดีแล้ว... ชอคโกแลตเครือบน้ำตาลไง ที่ฉันอยากได้..."
เอฟที่เดินตามติดๆไม่รอช้าขึ้นนั่งคร่อมร่างบางที่เปรอะเปื้อนชอกโกแลตเอาไว้
"เธอ...จะทำอะไร...."
น้ำตาลบอกเสียงหวั่นๆเมื่อเอฟยื่นมือมาถอดแว่นสายตาออกและโยนไปด้านหลัง
แกร๊ก....!!
เสียงแว่นสายตาหล่นกระทบพื้น...ตาสีดำของน้ำตาลรับภาพตรงหน้าได้ชัดแจ๋วเพราะเอฟอยู่ในระยะที่ใกล้เหลือเกิน
"หืม...ถอดแว่นแล้วเปลี่ยนทรงผมใหม่ก็โอเชเลยน๊า.....หึ...."
รอยยิ้มหวานๆเกิดขึ้นบนใบหน้าสวยๆ ในขณะที่น้ำตาลยังคงอึ้งอยู่
ความหอมของชอกโกแลตที่เลอะเปรอะเสื้อและมีบางส่วนที่กระเด็นเลอะไปถึงปลายคางและต้นคอ
เอฟก้มลงไปเลียชอคโกแลตที่คอของน้ำตาลอย่างไม่รอช้า
"อ..เอฟ...อย่าาาา..."
น้ำตาลร้องอย่าตกใจมือทั้ง2ข้างพยายามพลักดันร่างของหญิงสาวตรงหน้าออกไป..แต่ไม่เป็นผลเมื่อเอฟรวบมือทั้ง2ข้าง
ของน้ำตาลและตรึงลงกับพื้นก่อนจะไล่เลียชอกโกแลตที่ต้นคอไล่ลงมาถึงเนินอก......และเลียกลับขึ้นไปจนถึงปลายคางของสาวน้ำตาล
"เอฟ......เอ..... เสียงของน้ำตาลเงียบลงทันทีที่ถูกริมฝีปากบางบดลงและสอดลิ้นอุ่นๆเข้ามา
จูบที่เร่าร้อนกว่าเมื่อกี้ทำให้น้ำตาลอ่อนแรงหมดหนทางที่จะต่อต้านและครายมือที่กำออกอย่างช้าๆ
"จะหวานขนาดไหน...ชอกโกแลตเครือบน้ำตาลของฉัน...."
เอฟถอมริมฝีปากมากระซิบที่ข้างหูน้ำตาลเบาๆและขมเม้มเล่นอย่างใจต้องการ
"อะ.... "
น้ำตาลเผลอร้องออกไปด้วยความวาบหวาม
เอฟยังเลียสลับกับขบใบหูของอีกฝ่ายเล่น....ก่อนจะลากปลายลิ้นผ่านต้นคอลงไปยังเนินอก สาวสวยเลียกินชอกโกแลตจากเสื้อขาวและละเลงเลียหน้าอกคัฟBผ่านเสื้อนักเรียนสีขาว
น้ำตาลเกร็งกระตุก เอื้อมมือมาดึงแขนเสื้อของเอฟไว้....ถึงจะคิดต่อต้านไปก็หมดแรงซะแล้ว
...แถมยังเคลิบเคลิ้มไปกลับสิ่งที่เอฟทำ
เมื่อเลียชอกโกแลตที่เปรอะเปลื้อนเสื้อขาวออกหมดแล้วเอฟก็ค่อยดึงเสื้อนักเรียนออกจากตัวของน้ำตาลอย่างเบามือ
เผยให้เห็นหน้าอกคัฟB ถึงจะไม่ใหญ่จนชวนมองเท่าหน้าอกของตัวเองแต่ก็น่าขย้ำเล่นไม่ใช่น้อย
เอฟเริ่มเลียผ่านบราลายลูกไม้และเล่นลิ้นกับส่วนยอดอกทันทีมือข้างซ้ายที่เหลือก็ไม่รอช้าเค้าคลึงอกอีกข้างอย่างสนุก
น้ำตาลตาพร้าเธอเริ่มหอบหนักขึ้น.....
...แน่ๆ...ไม่ใช่การแกล้งแล้ว....เอฟ..กำลังจะทำบางอย่างกับเธอที่มากกว่านั้น.......
น้ำตาลคิดเท่าที่สัมผัสจากร่างกายบ่งบอก....ตอนนี้บราลายลูกไม้ถูกปลดออกไปแล้วแต่ว่าปลายลิ้นของเอฟก็ยังคงเลียสลับกับ
ขบดูดยอดอกที่เต่งตูมอย่างเพลิดเพลิน
แววตาสีดำปรือลงเสียงหอบเพิ่มมากขึ้น....มือทั้ง2ข้างขยี้ผมสีน้ำตาลเข้มของเอฟอย่างลืมตัว
เอฟที่ยังเล่นกับส่วนอกใช้มือขวาลูบไล่ลงมาจนถึงต้นขาก่อนที่จะเลิกกระโปรงนักเรียนขึ้นมา
นิ้วเรียวยาวไล่ต่ายลงไปจนถึงแพนตี้สีชมพูหวานที่ตอนนี้เริ่มจะชุ่มไปด้วยน้ำใสๆ.....เอฟละจากหน้าอกคัฟBมองดูน้ำตาลที่มีใบหน้าตามอารมณ์ของความต้องการ สาวสวยยิ้มหวานเมื่อสัมผัสได้ถึงของเหลวที่เปรอะเปลื้อนแพนตี้
เอฟก้มลงจูบอย่างร้อนแรงที่ริมฝีากบางอีกครั้ง...มือขวาก็ค่อยๆถอดแพนตี้สีหวานออกและดึงลงมากองตรงข้อเท้าของน้ำตาล
เมื่อมองดูใบหน้าที่แดงระเรื่อและเสียงหอบของน้ำตาลก่อนที่สาวสวยฝ่ายรุกจะเริ่มสัมผัสกับส่วนนั้น
"อะ...!!!!"
น้ำตาลสะดุ้งเมื่อเอฟดันนิ้วชี้เข้าไป.....
"อ...เอฟ......."
น้ำตาลครางเรียกชื่อของสาวสวยตรงหน้าที่กำลังสนุกเมื่อเธอสอดนิ้วกลางเพิ่มเข้าไปอีก
น้ำตาลต้องสะดุ้งเฮือกอีกครั้งเมื่อเอฟเริ่มขยับนิ้วอย่างช้าๆและเร็วขึ้นจนเธอตั้งตัวไม่ทัน
"อ๊าาา.......!!"
มือทั้ง2ข้างกอดก่ายคนตรงหน้าและกำเสื้อขาวของเอฟแน่น
เอฟค่อยๆถอนปลายนิ้วออกมา....ก่อนที่จะก้มลงและเลื่อนใบหน้าต่ำลงซุกอยู่กับท้องน้อยของน้ำตาลที่ตอนนี้นอนหายใจ
รวยรินอย่างเนืองๆ
"เอจะหวานขนาดไหนกัน น้ำตาล....."
เมื่อจบประโยคที่ชวนให้น้ำตาลตกใจเอฟก็ลากปลายลิ้นจากท้องน้อยต่ำลงไปจนถึงตำแหน่งที่เธอต้องการ
"หึ..หึ..ไม่ต้องเกร็ง"เธอหัวเราะเบาๆก่อนที่จะลงปลายลิ้นกับตำแหน่งเป้าหมาย....
"อืออ......"น้ำตาลเม้มริมฝีปากแน่นเมื่อถูกปลายลิ้นรุกล้ำเข้าไป
เอฟไล่ปลายลิ้นกวาดไปทั่วบริเวณเพื่อค้นหาความหวานของอีกฝ่าย...ก่อนที่จะใส่ลิ้นเข้าไปลึกลงเซาะหาความหวาน
น้ำตาลหอบถี่ตามการรุกล้ำมือทั้ง2ข้างกดศีรีษะของเอฟ.....
เสียงหอบของน้ำตาลดังขึ้นเมื่อเอฟเร่งจังหวะปลายลิ้น.....เร็วขึ้น....จนสาวน้อยผู้ถูกกระทำเริ่มเกร็งปลายเท้า
มือดึงเสื้อขาวของเอฟเอาไว้
เอฟเหมือนจงใจที่จะหยุดความวาบหวามเอาไว้เพราะตัวเธอเองก็รู้สึกถึงความแชะที่แพนตี้ลายลูกไม้
เอฟยิ้มก่อนจะให้หลังมือเช็ดของเหลวใสๆที่เปรอะเปื้อนอยู่บนใบหน้า
เอฟค่อยๆถอดแพนตี้ออก...และเลิกกระโปรงขึ้นมาระดับหนึ่ง.....
น้ำตาลที่นอนหอบระรินมองดูอย่างหวาดหวั่น....แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าสิ่งที่ถูกเอฟทำนั้น ช่างรู้สึกดีเหลือเกิน..
เมื่อแพนตี้ถูกโยนลงไปกองกับพื้นสาวสวยก็ขึ้นคร่อมร่างบางที่หายใจหอบรวยริน.....
เอฟขยับให้ส่วนนนั้นของเธอสัมผัสได้ตรงจุดพอดีกับของน้ำตาล..
สาวสวยเริ่มขยับตัวช้าๆสร้างความเสียวแปลบไปทั่วทั้งร่างแก่น้ำตาล
"อ๊าาาา.....อึก...... ริมฝีปากบางถูกบดขยี้ด้วยริมฝีชมพูอ่อนอีกครั้งก่อนที่ปลายลิ้นของสาวสวยจะแทรกผ่านเข้าไป
เอฟเร่งจังหวะที่ขยับตัวเร็วขึ้นร่างของเธอตอนนี้ทาบลงบนตัวของน้ำตาลจนหน้าอกคัฟCที่ยังคงอยู่ในบราเซียและยังมีเสื้อนักเรียนสีขาวสวมทับไว้บดเบียดกับอกคัฟB...
จังหวะที่เร่งเร็วขึ้นส่งผลให้น้ำตาลหายใจถี่มากขึ้น....มือที่กอดเอฟเปลี่ยนเปนจิกลงบนเสื้อขาวแทน....แรงจิกแรงขึ้น
ตามจังหวะที่เอฟเร่ง
เอฟละจากริมฝีปากมองดูใบหน้าที่มีเหงือผุดขึ้นของน้ำตาลก่อนจะยิ้มและเริ่มหอบเล็กน้อย
"อ๊าาาาาาาา.....เอฟ....อ๊าาาาา......."
น้ำตาลร้องสุดเสียงเมื่อเอฟใส่จังหวะที่เร็วขึ้นจนปลายเท้าของเธอเริ่มเกร็งก่อนที่จะออกแรงจิกหลังอย่างสุดแรง...
"ฮ...ฮะ......ฮ......"เสียงหอบยาวๆของน้ำตาลดังเป็นระยะ....ตามมาด้วยร่างของสาวสวยที่ทาบลงบนร่างบางและซุกลงหน้าอกคัฟBอย่างเหนื่อยหอบไม่แพ้กัน....
เอฟค่อยๆยันตัวให้ลุกขึ้นก่อนจะลุกอย่างไม่มั่นคงไปคว้าแพนตี้ของตัวมาสวมและดึงกระโปรงลงอย่างเดิมเธอขยับเสื้อขาวนิดๆ
จากนั้นเธอค่อยๆเดินมาดูน้ำตาลที่นอนหมดแรงด้วยฝีมือตัวเอง
น้ำตาลที่ใบหน้าแดงกล่ำและหายใจหอบอย่างรวนรินนอนราบไปกับพื้นห้องที่มีเพียงกระโปรงนักเรียนเท่านั้นยังคงสวมไว้อยู่....
เสื้อขาวที่เปลื้อนคราบชอกโกแลตถูกถอดกองเอาไว้ไม่ห่างจากบราเซียลูกไม้....ส่วนแพนตี้สีหวานตัวจิ๋วนั้นก็ยังกองอยู่ตรงข้อเท้า
"ของขวัญสุดพิเศษจากชั้น......"
เอฟก้มมากระซิบที่หูของสาวน้อยที่นอนหมดสภาพก่อนจะลุกเดินเปิดประตูออกไป....
เวลาผ่านไปไม่นานน้ำตาลค่อยๆลุกขึ้นและเริ่มแต่งตัวให้เข้าสภาพเดิมแต่เสื้อขาวที่เลอะคราบชอกโกแลตนั้น
เธอลังเลใจที่จะใส่....ใบหน้าที่ปราศาจแว่นตาเริ่มมีน้ำใสๆคลอในดวงตาสีดำสนิท
....เอฟทำอะไรกับเรา.....ใจร้าย...
.....ปัง!!
เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับเอฟที่เดินกลับเข้าในมือถือเสื้อคลุมตัวใหญ่และเวี่ยงไปให้น้ำตาลที่นั่งสะอื้นอยู่
"รีบๆใส่ซะ....ฉันจะไปส่งที่บ้าน"
เอฟหันหลังบอกโดยที่ใบหน้านั้นแดงระเรื่อ....
น้ำตาลมองเสื้อคลุมตัวใหญ่สลับกับมองเอฟ
"เร็วๆเข้าจะมืดแล้ว"
เอฟที่หน้าแดงหลบหน้าอีกฝ่ายก่อนจะยกมือขึ้นสัมผัสริมฝีปาก
....ทำไปจนได้ซิน่ะ........
เอฟคิดในใจแต่ก็สะดุ้งเมื่อถูกโอบกอดจากน้ำตาล
"ใจร้าย.....เธอใจร้ายมากๆ....ทำแบบนี้ทำไม!!!"
น้ำตาลซุกใบหน้าที่เปลื้อนคราบน้ำตาลงบนแผ่นหลังของเอฟ...มือกลับกอดคนตรงหน้าไว้แน่น
"ก็....ก็..."สาวสวยอึกอักและรู้สึกผิดก่อนที่จะดึงมือของน้ำตาลและรวบตัวเข้าไปกอด
"ความจริงน่ะจะทำแบบนี้มาตั้งนานแล้ว....ไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าฉันต้องการเธอแค่ไหน..."
เอฟซุกหน้าลงกับไหล่ของน้ำตาล
"ไม่ใช่เพื่อแกล้งฉันเล่นอย่างสนุกๆเหรอ...."
"ตอนแรกก็อยากแกล้งเล่นๆ...แต่เพราะนิสัยแบบที่เธอเป็นฉันถึงอยากจะได้เธอมา"
เพราะนิสัยที่ไม่ค่อยจะอะไรกับใครและความใสซื่อก็อดที่จะให้เอฟหาทางแกล้งไม่ได้เลยซักครั้งและแต่ล่ะครั้ง
เอฟก็รู้สึกตรงการผู้หญิงซื่อใสคนนี้มากขึ้น
"ขอโทษน่ะเรื่องแว่น...แล้วจะช้คืนให้"
เอฟพูดอย่างอ่อนโยนเป็นน้ำเสียงที่ผิดกลับทุกครั้งที่มักจะเป็นน้ำเสียงที่เย้ยยั่นก่อนที่เลียน้ำตาที่ไหลเป็นทางจากดวงตาสีดำ
"อืม....ช่วยสอนทำชอกโกแลตอีกครั้งได้ไหม..."
"ได้ซิ....จะทำให้ใคร..?"
เอฟดึงตัวน้ำตาลมาซุกอยู่ในอ้อมกอดอีกครั้ง
น้ำตาลไม่พูดได้แต่ดึงชายเสื้อของเอฟเอาไว้ก่อนจะหน้าแดงขึ้นมา........
ภาพตรงหน้าเริ่มกระตุ้นให้เอฟอยากที่หม่ำสาวน้อยในอ้อมกอดอีกครั้ง
....ก่อนที่จะพยายามห้ามตัวเองและก้มลงจูบเบาๆที่ริมฝีปากของน้ำตาล
................................................................................................................................
"เฮ้อ....2สาวไม่เอากุญแจห้องมาคืนเลย...ทำไปถึงไหนกันแล้วน๊า..."
อ.กุ้งเดินบ่นนิดๆก่อนที่จะเปิดประตูห้องคหกรรมเข้ามา
ภาพชอกโกแลตที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนพื้นกับหม้อที่นอนแน่นิ่งและแบบพิมพ์ที่วางอยู่แถวนั้นทำให้อ.กุ้งอดที่บ่นอุบอิบไม่ได้
"คอยดูน่ะคาบหน้าจะต้องให้เป็นเวรทำความสะอาดซะเลย....เดี๋ยวก่อนเหอะ!!!"
"เห...ฉันว่าเราลืมอะไรไปบางอย่างน่ะนั้น"
เอฟที่นั่งพิงน้ำตาลนึกขึ้นได้
"นั้นซิ...เราลืมอะไรไปน่ะ...."
น้ำตาลเหม่อมองผ่านกระจกรถยนต์ที่วิ่งไปแบบสบายๆตามถนนซึ่งรถในช่วงหัวค่ำของวันนี้เบาบางกว่าที่ปกติ
เอฟยิ้มก่อนจะเลื่อนตัวไปหนุนตักของน้ำตาล
"ทำชอกโกแลตคราวนี้อย่าทำเป็นชอกโกแลตเคลือบน้ำตาลอีกล่ะ....ไม่งั้นถูกกินอีกไม่รู้ด้วย"
เป็นประโยคโจมตีที่ทำเอาน้ำตาลหน้าแดงขึ้นมาทันที..............
..............END.............
อันนี้เปนภาพคู่รักที่ชอบมากๆ นานมากแล้วที่ไม่มีภาพคู่รักถูกใจๆแบบนี้(ปกติสะสมแต่ภาพยูริ)
ที่มา http://muimui.sakura.ne.jp/hug/index2.html
edit @ 2006/03/14 00:08:39